Empezamos el viaje...

Lilypie Waiting to Adopt tickers

lunes, 30 de agosto de 2010

BOUS A LA MAR (SENSE BOUS)

Com cada any repetim tradició de comiat de l'estiu; amb olor a marisc fresc en els dits, el so de les dolçaines en les oides i el mogolló de gent (que es chupla els dits davant el plaer de degustar les galeres, la tonyina, els crancs, les coques, les gambes i el polpet) en els ulls.
...orgullosa d'algunes tradicions del meu poble!!










NUBEBLOG


Ayer Chema me enseñó a hacer nubes de palabras. Es una web que automáticamente te crea una nube con las palabras más utilizadas en tu blog (aparecen más grandes las más utilizadas). No es del todo cierto porque en mi caso ha puesto las últimas utilizadas, pero aún así me gusta. Seguiré colgando nubes de temas varios proximamente. Ya tengo entretenimiento para meses...

miércoles, 25 de agosto de 2010

EL ÚLTIMO MOJITO

Qué pena que el último mojito siempre tenga que ser triste.
Éste último ha sido para despedir a alguien, que no a algo (porque suele ser al verano).
Me alegra por otro lado que esa persona se vaya de aquí con mucho ganado en comparación con otros veranos.
Vuelves a Barna más maduro, con planes estupendos y buenas ideas.
No desesperes porque aún te queda mucho por andar y lo mejor aún no lo has encontrado, está en algún lugar de ese camino.
¿Algún día me explicarás porque te quiero de esta forma tan especial?
Ja et trobe a faltar amic meu...

viernes, 20 de agosto de 2010

Rayos y truenos

Aquí os dejo la evolución de la tormenta en Javea desde las 8 hasta las 12 aprox. Para que veáis los rayos que han caído hoy en poquitas horas. (Que ni se ve donde está Javea en el mapa de lo amarillo que está).

Me encantan las tormentas...

Aquí podéis oírla si os apetece:

http://comosuenamimundo.blogspot.com/2010/08/tormenta-de-verano.html

jueves, 19 de agosto de 2010

BLOG EN OBRAS

Intentaré terminar esto pronto. Passsensssia!

domingo, 8 de agosto de 2010

¿Porque me gusta el mar?

Me gusta el mar porque me recuerda a ti. Porque cuando huele a mar me acuerdo de ti y porque me has enseñado trocitos de mar que recordaremos toda la vida.
Dedicado a ti, con cariño.
Chemi


Cerca del agua
- M. Hernández -

Cerca del agua te quiero llevar
porque tu arrullo trascienda del mar.

Cerca del agua te quiero tener
porque te aliente su vívido ser.

Cerca del agua te quiero sentir
porque la espuma te enseñe a reír.

Cerca del agua te quiero, mujer,
ver, abarcar, fecundar, conocer.

Cerca del agua perdida del mar
que no se puede perder ni encontrar.

jueves, 5 de agosto de 2010

Preferimos Javea como está

Preferimos que se junte la tierra con el asfalto antes de que se junte el mar con el afalto.
Preferimos la playa de la Grava antes que un mar lleno de aceites debido a una ampliación monumental del puerto.
Preferimos a los pescadores antes que a los "enyatados" con polos y bañadores a rayas.

viernes, 30 de julio de 2010

I need a new home


A lo largo de la vida el cuerpo te va pidiendo una serie de cosas que debes darle por aquello de complacerle.

Hay gente que necesita comprarse un coche para ser feliz en un determinado momento, hay otra que necesita estudiar idiomas, otras deciden ser mamás, otras viajan a algún lugar. Son decisiones mas o menos importantes pero que hacen que tu vida cambie hacia donde querías.

Mi necesidad ahora mismo es un hogar. Creo que mi cuerpo lleva meses pidiéndomelo pero es que este verano el tema retorna cada dos por tres.

Quiero una casa para mi, para montarla, para poder ir a Ikea y "carregar" como siempre he soñado (y no como el jueves que fue triste tristisisimo: la frase "si tuvieramos" fue la más repetida de la excursión)

Quiero una casa donde evadirme, donde disfrutar, donde invitar a mis amigos, donde experimentar vivir en otro sitio, donde ir a comprar.

Quiero una casa. Y es verdad que no se donde narices estaré en septiembre pero también es verdad que inexplicablemente estoy cambiada hasta en el carácter. (No solo por eso, que luego no vale agarrarse a lo del piso para intentar explicar muchas de mis neuras que, por cierto, cada vez son más y peores)

Ayudaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa

domingo, 18 de julio de 2010

Dinero mal invertido





Cada vez se hacen más largas las pausas entre entrada y entrada. Últimamente quiero escribir mil cosas y ya sabéis que me gusta documentar todo con fotos. Pero; o no traigo la cámara; o no tengo el ordenador oportuno. Así que hoy, al final, sin documentación. Sólo texto. Ajo y agua.
Bueno, seguimos por Javea. Pasando un finde largo y relajado (hasta septiembre que no vuelva el estrés por favor)
Hoy he estado bañándome en la piscina un ratillo. Buceando y hundiéndome de vez en cuando para dejar de oír el barullo de fuera. En posición fetal, con un silencio profundo, flotando, libre, ligera...es como volver a estar dentro del vientre materno (o eso dicen porque yo no lo recuerdo, ¿alguien si?) Y de repente: chof!!! (como Tricicle) un niñato maleducado que se tira en bomba a dos centímetros de tu cara. Cada vez tengo más claro que esto de la educación es inversamente proporcional a la cantidad de dinero que te cuesta el colegio privado del "nene". Y es que aquí, rodeada de valencianos y madrileños de la "jet set" (o eso creerán ellos viviendo en un apartamento de dos habitaciones la mar de normalito...) te das cuenta de la cantidad de gilipollas que hay sueltos.
Sí, es la misma charla de cada verano. Pero como estamos 11 meses sin aguantarlos al final hasta se te olvidan.
Mi escalera (de un metro de ancho) está invadida por 6 colchonetas hinchables que te impiden bajar o subir al garaje sin tener que hacer una pirueta con doble mortal hacia atrás. Y digo yo: ¿Por qué no las guardan en su terraza como todo el mundo? Estoy por decirle a mi madre que saque los edredones de las 3 habitaciones también ahí. Como ocupan...que le molesten a otro, no?
Una niña bebiendo Coca-Cola dentro de la piscina, un padre tirando a su hijo al agua y mojándome enterita a mí que estaba secándome al sol, una madre diciéndole a su hijo de año y medio que es un pesado y un loco (con cara de asco), niños y niños jugando solos en la piscina que no ven a sus padres ni para darles las buenas noches, las dos escaleras de la piscina ocupadas de criaturas que no se apartan para dejarte entrar, mesas de pijitas que se piden UNA Coca-cola para todas.
De verdad que es para hacer un diario del idiò-pijo. Una columna diaria del blog seguro que llenaba. Y es que, lo que digo, a más dinero invertido en escolapios, maristas, guadalaviares y etcéteras, más gilipollas te sale el niño. Orgullosos estarán de ver a sus retoños (si es que los ven mientras ellos se van a la playa con sus amigos).
No tardaré en poner cartelitos informativos tipo: según la normativa de funcionamiento de la urbanización, en el número "tal" dice expresamente que no se podrán dejar hamacas en el recinto de la piscina, que no se podrá jugar con las bicicletas, que no se podrá tener hijos porque todo el mundo los tiene para abandonarlos de la mano de Dios todo el puñetero verano, eso sí, con el mismo polo Tomy Hilfiguer-ocomocoñoseescriba igualito que el de papá (por favor, con la a lo mas abierta y babosa posible)